Studiował biologię i fizjologię ogólną na uniwersytetach w Szwajcarii. Wkrótce jednak zaczął interesować się sztuką i literaturą piękną. Zauroczony nastrojem Młodej Polski i urokiem podkrakowskiej wsi postanowił poświęcić się badaniom kultury ludowej. W 1914 roku opracował plan kilkuletnich badań etnograficznych na Polesiu. Otrzymał na nie fundusze z Kasy im. Mianowskiego w Warszawie i rozpoczął pracę etnografa. Owocem tej pracy stało się opracowanie Polesie Wschodnie. W 1922 roku objął stanowisko starszego asystenta, a od 1925 roku został kierownikiem Oddziału Etnologii Słowiańskiej w Instytucie Antropologicznym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Pozwoliło mu to na gruntowne opracowanie rozprawy Badania nad pochodzeniem i pierwotną kulturą Słowian. W latach 20-tych rozpoczął pierwsze w Polsce systematyczne badania terenowe nad kulturą materialną, które przeprowadzono w ponad 100 wsiach.

W 1925 roku powołano go na stanowisko zastępcy profesora i kierownika pierwszej w Polsce i na Słowiańszczyźnie Katedry Etnografii Słowian przy Studium Słowiańskim UJ w Krakowie.

W 1930 roku z jego inicjatywy przeprowadzono kolejne zespołowe badania terenowe, tym razem nad kulturą duchową. Badania te stały się podstawą do opracowania Atlasu kultury ludowej w Polsce.

W 1932 roku wspólnie z muzykologiem F Kolessą prowadził badania terenowe nad pieśnią i muzyką ludową na Polesiu. Był także inicjatorem i redaktorem międzynarodowego pisma "Lud Słowiański", poświęconego dialektologii i etnografii Słowian.

Działalność naukowa K. Moszyńskiego obejmowała nie tylko etnografię Słowian, ale również etnologię i teorię kultury oraz metodologię badań etnograficznych. Niewątpliwie najważniejszą jego pracą jest monumentalne dzieło Kultura ludowa Słowian. Było to pierwsze w Europie syntetyczne opracowanie kultury ludowej dużej grupy etnicznej. Tom pierwszy poświęcony jest kulturze materialnej, w tomie drugim zaś omówiono kulturę duchową.

Kulturze Słowian poświęcone są także inne prace badacza: Pierwotny zasięg języka prasłowiańskiego, O sposobach badania kultury materialnej Prasłowian.

Odrębną grupę w jego dorobku naukowym stanowiły prace, które zmierzały do sprecyzowania przedmiotu etnografii jako dyscypliny naukowej oraz określały jej potrzeby badawcze: o wewnętrznym układzie prac obejmujących całokształt kultury materialnej, Stan obecny i potrzeby nauk etnologicznych, Stan i zadania etnografii polskiej, Niektóre wytyczne dla prac "Polskiego Atlasu Etnograficznego".

Należy zaznaczyć, że K. Moszyński stworzył oryginalną koncepcję badań etnograficznych, którą nazwał ewolucjonizmem krytycznym. Według badacza pole badań etnografa należy ograniczyć do konkretnej grupy etnicznej, bytującej w określonym czasie i przestrzeni. W procesie poznawczym na plan pierwszy wysunął badania terenowe. Poszerzył także badania dynamiki kultury o metodę geograficzna, językoznawczą i historyczną.

Obecnie spuścizna naukowa tego wielkiego badacza i teoretyka znajduje się w Archiwum UJ, w archiwum Instytutu Etnologii UJ oraz w Archiwum PAN w Warszawie.

Opracowano na podstawie:
Etnografowie i ludoznawcy polscy. Sylwetki, szkice biograficzne, t.I, pod red. E. Fryś-Pietraszkowej,
Kraków 2002.